Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Όλα δείχνουν τριπλές κάλπες τον Μάιο


Το Μέγαρο Μαξίμου προσδοκά ότι μετά τη σημερινή συνάντηση της Α. Μέρκελ με τον Α. Σαμαρά θα εκφραστεί ισχυρή στήριξη του Βερολίνου στην ελληνική κυβέρνηση, χωρίς να είναι σαφές αν θα αναληφθεί δέσμευση για απομείωση του ελληνικού χρέους πριν από τις ευρωεκλογές. Η ελληνική πλευρά φιλοδοξεί ότι θα ξεκινήσει η σχετική συζήτηση τον Απρίλιο ώστε να μπορεί να κατασκευαστεί ένα εκλογικό δίλημμα στα μέτρα της κυβέρνησης: Ψηφίστε μας για να αφήσουμε πίσω μας οριστικά τα μνημόνια και την Τρόικα.
Της Αγγελικής Σπανού
Επισήμως ισχύει η δηλωμένη πρόθεση του πρωθυπουργού για εξάντληση της τετραετίας το 2016, αλλά σε ιδιωτικές συνομιλίες τους πολλοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι ο στόχος είναι ανεδαφικός, αφού το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του Μαΐου θα έχει ισχυρό πολιτικό αντίκτυπο και, πιθανότατα, θα επιδράσει καταλυτικά στις εξελίξεις εάν το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλο και οι επιδόσεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης κακές. Είναι αυτός ο βασικός λόγος για τον οποίο στο παρασκήνιο συζητείται έντονα το σενάριο της τριπλής κάλπης τον Μάιο προκειμένου, όπως ελπίζουν, να εκτονωθεί η λαϊκή οργή και απόγνωση με τη χαλαρή ψήφο των ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών και να επικρατήσει η συστημικότητα στην εθνική κάλπη.
Με την κατάθεση του προϋπολογισμού χωρίς την έγκριση της Τρόικας θεωρείται από το Μέγαρο Μαξίμου και τη Χαριλάου Τρικούπη εξασφαλισμένη η συνοχή των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην ψήφισή του. Μένουν άλλες δύσκολες ψηφοφορίες, με σημαντικότερη αυτή που αφορά την απελευθέρωση των πλειστηριασμών ως προς την οποία υπάρχει ακόμη χάσμα με την Τρόικα. Οι εκπρόσωποι των πιστωτών πιέζουν επίσης πολύ για την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και για την αναδιάρθρωση των ΕΑΣ – ΕΛΒΟ -ΛΑΡΚΟ με όρους μαζικών απολύσεων. Είναι θέματα που θα συζητιούνται διαρκώς μέχρι το Eurogroup της 9ης Δεκεμβρίου και με δεδομένο το μήνυμα που εκπέμπει η κυβέρνηση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο ότι η πολιτική σταθερότητα εδώ κινδυνεύει από την έλλειψη ευελιξίας που δείχνει η πλευρά των δανειστών.
Αλλά και ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης με την Τρόικα, όπως ή όσο θα επηρεαστεί από τη συνάντηση Μέρκελ-Σαμαρά, τα υπόγεια ρεύματα που κινούνται στο εσωτερικό των κομμάτων της συμπολίτευσης είναι έντονα. Ειδικά στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι υπερβολή να μιλήσει κανείς για μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, αφού ακόμη και στενοί συνομιλητές του Ευ. Βενιζέλου παραδέχονται ότι «μπορεί το προσωπικό να επικρατήσει του συλλογικού». Τι εννοούν; Ότι το προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να καταγγείλουν την κυβερνητική πολιτική και να πάρουν τον αντιμνημονιακό δρόμο δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανταρσίες, όπως συνέβη στην περίπτωση της Θ. Τζάκρη. Αντιλαμβάνονται, δηλαδή, ότι υπάρχουν βουλευτές που ψάχνονται και μπορεί να αδειάσουν το κόμμα τους, αν κρίνουν ότι αυτό εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα.

Αλλά πέρα από τον οπορτουνισμό, στον οποίο αναφέρονται κριτικά στελέχη της Χ.Τρικούπη που βρίσκονται κοντά στην ηγεσία, υπάρχει και μια πραγματική δυσφορία για τη συγκατοίκηση με τη ΝΔ. Όλο και περισσότεροι εκφράζουν την ανησυχία τους για τα όρια αυτής της συνεργασίας. Για παράδειγμα, ο Κ. Σκανδαλίδης έχει πει ότι πρέπει μετά την εκταμίευση της τελευταίας δόσης του τρέχοντος προγράμματος και εφόσον δεν έχουν γίνει εκλογές μέχρι τότε να στραφεί σε ψήφο ανοχής το ΠΑΣΟΚ. Έχει επίσης αφήσει να εννοηθεί ότι πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως το ΠΑΣΟΚ δεν θα συνεργαστεί ξανά με τη ΝΔ. Ανάλογες απόψεις για πλήρη διαφοροποίηση από τη ΝΔ έχει εκφράσει ο Θ. Μωραίτης, ενώ ο Γ. Ντόλιοςζήτησε να δημιουργηθούν συνθήκες συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως παλαιότερα είχε πει ο Δ. Ρέππας.
Η ουσία είναι ότι τα χαμηλά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις δεν επιτρέπουν στην ηγεσία να ελέγξει την Κοινοβουλευτική Ομάδα και αυτό είναι κάτι που προβληματίζει ιδιαίτερα το Μέγαρο Μαξίμου. Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να κατατεθεί η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά/υποβρύχια και αυτό αναμένεται να προκαλέσει έναν νέο κύκλο έντασης στις σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με την αξιωματική αντιπολίτευση. Την ίδια ώρα η ΔΗΜΑΡ έχει ένα στρατηγικό δίλημμα το οποίο άλλοι (Λυκούδης, Οικονόμου, Παπαδόπουλος) απαντούν απορρίπτοντας την προοπτική συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι (Γ. Πανούσης) πιέζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Για τον Φ. Κουβέλη το ταμπού έχει σπάσει και πλέον εμφανίζεται περισσότερο δεκτικός στη δημιουργία μιας κυβέρνησης της αριστεράς.
Αλλά και μόνο ότι έχει ανοίξει μια τόσο ζωηρή συζήτηση σχετικά δείχνει ότι η ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται δεδομένη από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ και επίσης ότι και τα δύο κόμματα βλέπουν σύντομα πολιτικές αλλαγές .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου