Γιατί στις 11 Φεβρουαρίου τα κινήματα πρέπει να στηρίξουν την Ελλάδα

Αναδημοσιεύουμε το κάλεσμα των αυτόνομων κινημάτων της Ρώμης στη συγκέντρωση αλληλεγγύης προς το ελληνικό κίνημα, την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου

Προοπτικές του κινήματος και της νέας κυβέρνησης, Συνέντευξη του Νίκου Γιαννόπουλου

DP: Στη συνέντευξη που μας έδωσες πέρσι τον Ιούλιο, είχες εντοπίσει τρεις πιθανές προοπτικές για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη ήταν «ένα τραγικό τέλος», με την απορρόφησή του στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η δεύτερη, «ένα αξιοπρεπές τέλος», με ένα πραγματικά φιλολαϊκό πρόγραμμα, που θα καταστήσουν όμως ανεφάρμοστο οι πιέσεις των μεγάλων εθνικών και διεθνών συμφερόντων. Η τρίτη ήταν η δυνατότητα να διατηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ μια σταθερή, ανοιχτή επικοινωνία με τα κινήματα και τον λαό, τηρώντας έτσι και το πρόγραμμά του. Στο

H διαπραγμάτευση ξεκίνησε. Του Πέτρου Σταύρου

Πού ήμασταν, πού είμαστε και πού πηγαίνουμε 

Δυο βδομάδες μετά τις εκλογές, και ενώ η προεκλογική καμπάνια της Ν.Δ. έχει, επικοινωνιακά και πολιτικά, καταρρεύσει, μπορούμε να της αναγνωρίσουμε ένα στοιχείο. Ένα στοιχείο, στο οποίο επέμενε, αν και το απολυτοποιούσε και το δαιμονοποιούσε, με τη μορφή αισθητικά και πολιτικά αποκρουστικών σποτ. Κι αυτό είναι ότι στον σύγχρονο καπιταλισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου (όπου το «ατύχημα» δεν είναι προϊόν της τύχης, αλλά τάση εξέλιξης των πολιτικών αποφάσεων που έχουν προηγηθεί και αναπτυχθεί σε ένα περιβάλλον

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναστατώνει τις δεξιές καρδιές. Της Φιλιώς Τσουκαλά

Η Αριστερά έγινε απαραίτητη γιατί ο λαός βυθίστηκε στη φτώχεια, γιατί ο νεοφιλελευθερισμός έδειξε το αποκρουστικό του πρόσωπο, γιατί πέφτει κόσμος από τα μπαλκόνια και πεινάνε τα παιδιά.

Η απόφαση της ΕΚΤ: σταθερός βηματισμός σε τεντωμένο σχοινί, του Πέτρου Σταύρου

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) να μην δέχεται ελληνικό δημόσιο χρέος ως εγγύηση, ενώ συνεχίζει και δέχεται ως εγγύηση κάθε τι άλλο που δεν αποτελεί δημόσιο χρέος, είναι μια απόφαση που καταδεικνύει τρία πράγματα:
Πρώτον: Η ΕΚΤ λειτουργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιδιώκει την απομόνωση του ελληνικού και του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος από τις

"Ανάσα αξιοπρέπειας" στο Σύνταγμα και όλες τις πόλεις την Τετάρτη, ημέρα του έκτακτου Eurogroup

Παλλαϊκά συλλαλητήρια κατά της λιτότητας προγραμματίζονται, σε όλη τη χώρα, για τις 11 Φεβρουαρίου, ημέρα που θα διεξαχθεί και η συνεδρίαση του έκτακτου Eurogroup, όπου θα συζητήσει το ζήτημα της Ελλάδας. Το κάλεσμα γίνεται από τα social media, όπου έχει αναρτηθεί και σχετικό κείμενο. Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης είναι “Δεν εκβιαζόμαστε, ούτε βήμα πίσω στους εκβιασμούς”

«Τέχνη του εφικτού», αλλά και της διεκδίκησης. Του Παντελή Μπουκάλα

«Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Παλιός ο λόγος. Δεν τον χρησιμοποιούν, όμως, όλοι με το ίδιο περιεχόμενο και την ίδια στόχευση. Η σημασία του διαφοροποιείται ανάλογα με το αν θα προκρίνουμε ως σπουδαιότερη λέξη την «τέχνη» ή το «εφικτό». Αν επιμείνουμε στην «τέχνη», τότε η πολιτική αναδεικνύεται ως δυνατότητα· ως πιθανότητα έστω: μπορείς, ανακατεύοντας απ’ την αρχή τα χαρτιά, προτείνοντας νέες ιδέες, γερά θεμελιωμένες, και αναζητώντας καινούργιες συμμαχίες, να ξανανοίξεις ένα παιχνίδι που φαίνεται οριστικά κλειστό και

«Δεν εκβιαζόμαστε»: Συγκέντρωση στο Σύνταγμα απόψε στις 18.00

Καλέσματα υπάρχουν επίσης για συγκεντρώσεις σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Χανιά, Καστοριά και άλλες πόλεις.

Ποιος φοβάται την αύξηση του κατώτατου μισθού, του Ηλία Ιωακείμογλου

Η κυβέρνηση θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ με νομοθετική ρύθμιση, ακριβώς όπως η προηγούμενη κυβέρνηση τον μείωσε στα 586 ευρώ. Όταν ο κατώτατος μισθός μεταβάλλεται, ολόκληρη η μισθολογική κλίμακα τείνει να μετατραπεί, ώστε να διατηρούνται λίγο-πολύ σταθερές οι αναλογίες κατά τις οποίες αμείβονται οι διαφορετικές μερίδες μισθωτών όπως αυτές διαμορφώνονται από τις γνώσεις και τις δεξιότητες, τη θέση εργασίας, τα χαρακτηριστικά της επιχείρησης και του κλάδου

BIOME: Αγωνιστικό πανελλαδικό τριήμερο

13-14-15 Φεβρουαρίου

Το Κομπάνι ελεύθερο!

Tου Γιόρις Λέβερινκ
μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης
Μετά από 134 ημέρες αντίστασης, οι κουρδικές δυνάμεις των YPG/YPJ έδιωξαν το ΙSIS από το Κομπάνι. Ενώ η μάχη κερδήθηκε, ο αγώνας συνεχίζεται. Οι αντιστεκόμενοι Κούρδοι και οι σύντροφοί τους στο Κομπάνι πέτυχαν το αδιανόητο: κατάφεραν να εκδιώξουν τους ένοπλους του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) από την πόλη.

Το κόμμα και τα μάτια μας, των Χρήστου Λάσκου, Αλέξη Μπένου και Νίκου Σαμανίδη

Zούμε μέρες ιστορικές. Ολόκληρος ο ελληνικός λαός κι εμείς, οι άνθρωποι της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ακόμη περισσότερο. Η προοπτική, για την οποία τόσο δουλέψαμε, άνοιξε. Η ανατροπή έχει όλες τις δυνατότητες να ολοκληρωθεί. Οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησής μας υλοποιούν βήμα βήμα το πρόγραμμα, για το οποίο τόσο έχουμε μοχθήσει και στο οποίο τόσο έχουμε πιστέψει. Η χαρά, λοιπόν, είναι δίκαιη και οι προγνώσεις για το μέλλον ακόμη καλύτερες.

Συνέλευση V for Voucherades στις 6/2 στο Θησείο

Τη Παρασκευή στις 19.00,στο Θησείο,στη Θρυαλλίδα (σύλλογος πολιτιστικής και κοινωνικής παρέμβασης) που βρίσκεται Ηρακλειδών 11-13, οι V for Voucherades πραγματοποιούν την πρώτη τους συνέλευση για φέτος.

Καμπάνια για το κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών

Κάλεσμα της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης σε

Τα κάγκελα έπεσαν. Tου Στράτη Μπουρνάζου

«Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Yπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας».
Ανδρέας Εμπειρίκος από την «Yψικάμινο»

Το δημοκρατικό πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια φράση. Του Γιάννη Γούναρη

Διαβάζοντας κανείς την χτεσινή συνέντευξη του Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ στη Figaroεντοπίζει ορισμένα ενδιαφέροντα και άλλα, λιγότερο ενδιαφέροντα, πράγματα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής αποκλείει την ονομαστική διαγραφή του ελληνικού χρέους, επικαλείται την υποχρέωση τήρησης των συμφωνηθέντων, καλεί την Ελλάδα να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της και την «Ευρώπη», γενικά και αόριστα. Λέει, όμως, και κάτι που είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Ίσως δεν συνειδητοποίησε και ο ίδιος τι είπε. Αξίζει τον κόπο να το απομονώσουμε:
«Il ne peut y avoir de choix démocratique contre les traités européens»: Δεν μπορεί να υπάρξει

Πώς να μειώσουμε την ανεργία;, του Ηλία Ιωακείμογλου

Γιατί δεν είναι εφικτή η ουσιαστική μείωση της ανεργίας χωρίς πολιτικές που θα μειώνουν δραστικά τα υψηλά περιθώρια κέρδους του κεφαλαίου

Charlie Hebdo, του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Από χτες το μεσημέρι, η Ευρώπη που υπερασπίζεται τη ζωή, τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου, μετρά δώδεκα νεκρούς από μια απεχθή τρομοκρατική ενέργεια τζιχαντιστών: αυτή η Ευρώπη δεν μπορεί παρά να εξοργίζεται και να πενθεί. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη του μίσους για τον φτωχό και τον ξένο, αυτή που βιαζόταν να χρεώσει ακόμα και τη σφαγή της Ουτόγια σε «ισλαμιστές», από χτες πανηγυρίζει ότι δικαιώνεται. Είναι γι” αυτό που δεν αρκεί απλώς να πενθούμε.

Από την κατάσχεση στην κατάκτηση της δημοκρατίας

Του Μιχάλη Βακαλούλη*

Η επίσπευση της προεδρικής εκλογής πυροδότησε μια συντονισμένη επίθεση κινδυνολογίας. Οι επίδοξοι «σωτήρες» της χώρας εμφανίζονται σαν εγγυητές και θεματοφύλακες της πολιτικής σταθερότητας. Η αναβάπτιση της λαϊκής εντολής και η αλλαγή κυβερνητικής πλεύσης που κυοφορείται, κατ’ αυτούς, θα οδηγήσουν οριστικά τη χώρα στη χρεοκοπία και στην παραδειγματική έξωση από

Όταν η Γαλλία εξόπλιζε ισλαμιστές μαχητές

Αρκετοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο έσπευσαν για άλλη μια φορά να συνδέσουν το σύνολο του ισλαμικού κόσμου με την τρομοκρατία, με αφορμή την αποτρόπαια τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, η οποία σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πραγματοποιήθηκε από ισλαμιστές.
Αυτό που θα μπορούσαν να έχουν κάνει με μεγαλύτερη ευκολία, όμως, θα ήταν να συνδέσουν τον Γάλλο πρωθυπουργό Ολάντ με ακραίες ισλαμικές ομάδες, από τις οποίες ξεπήδησε ακόμη και το κράτος του Ισλάμ.

Το «μέιλ Χαρδούβελη» και το μίσος για τον κόσμο της εργασίας, του Χρήστου Σίμου

H κατάργηση του συνδικαλιστικού νόμου που περιλαμβάνεται στο «μέιλ Χαρδούβελη» είναι το μέτρο που προτάσσουν ως «θετικό για τη χώρα» μια σειρά κορυφαίων στελεχών της ΝΔ, όταν αναγκάζονται να τοποθετηθούν επί του διακυβεύματος των επερχόμενων εκλογών στα τηλεπαράθυρα. Δυσκολευόμενοι να εξηγήσουν προεκλογικά στα λαϊκά στρώματα πόσο «χρήσιμη μεταρρύθμιση» είναι η αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα, χτυπάνε ευθέως τον εχθρό που μισούν πιο θανάσιμα από όλους: τον –οργανωμένο- κόσμο της εργασίας.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας βρέθηκε πλήρως εξουδετερωμένο μπροστά στην κρίσιμη μάχη της μνημονιακής περιόδου. Είχαν φροντίσει γι’ αυτό προ πολλού το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, καταφέρνοντας να το ελέγξουν πλήρως, να το

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι

Του Χρήστου Λάσκου*

Η συζήτηση περί συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ έχει, ήδη εδώ και δυόμισι χρόνια, προσδιοριστεί από δύο διαφορετικές διαδρομές. Η μία πολύ συχνά γίνεται υπό το κράτος της πίεσης των αντιπάλων, οι οποίοι επιχειρούν να δείξουν πως το κόμμα είναι ανάδελφο και απομονωμένο και εξ αυτού αδύναμο να διαμορφώσει μια πραγματικά νικηφόρα πορεία. Η άλλη πηγάζει από έναν γόνιμο προβληματισμό σχετικά με τους κοινωνικούς όρους έκφρασης της μεγάλης

Τι να κάνουμε;

Διαπλάθοντας την κοινωνία και εμάς

Του Μάκη Κουζέλη

Ένας παλιομοδίτικος τίτλος για το ξεκίνημα μιας χρονιάς που φέρνει, ελπίζουμε, το απολύτως καινούργιο. Της χρονιάς που υπόσχεται να αναχαιτίσει την καταιγίδα της αδιάκοπης επανάληψης, αυτού του σωρού ερειπίων που μας παρουσιάζουν σαν πρόοδο. Της χρονιάς που υποσχεθήκαμε να κινήσουμε, να της δώσουμε περιεχόμενο, να την αποσπάσουμε από τη διαδοχή χαμένων μαχών, εικόνων του παρελθόντος. Το 2015 το παρόν επιστρέφει.

Ένας τίτλος συνδεδεμένος με κοσμογονικές ανατροπές από τις οποίες μας χωρίζει ένας αιώνας. Και μια αναφορά, το «απολύτως καινούργιο», εκτός μέτρου, ανεδαφική. Εκεί ακριβώς, εκτός συμβατικά μετρημένου τόπου και χρόνου, φαίνεται πως μας θέτει η προοπτική που κοροϊδευτικά ή και αυτοειρωνικά ακούμε γύρω

Ή δουλειά ή ξύλο την Κυριακή, της Καλλιόπης Ποντζουκίδου-Παναρέτου

Ήταν την Άνοιξη του 2014, τότε που ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής είχε χρησιμοποιήσει την περίφημη φράση του Βάλτερ Μπένγιαμιν για να περιγράψει τις εργασιακές συνθήκες στο βιβλιοπωλείο Ιανός, με αφορμή την απόφαση της εργοδοσίας να φορέσει τα «σκάνερς της αναξιοπρέπειας», όπως ονομάστηκαν, στους εργαζόμενούς και τις εργαζόμενές της. Την Κυριακή 28/12, ημέρα απεργίας στον κλάδο του βιβλίου, η εν λόγω επιχείρηση έσπευσε να επιβεβαιώσει με το παραπάνω ότι ως «αλυσίδα πολιτισμού» δεν μπορεί παρά να είναι και αλυσίδα βαρβαρότητας.
Οι εικόνες που εκτυλίχθηκαν, το ξύλο, τα χημικά, οι συλλήψεις και τα ΜΑΤ, με φόντο την επιγραφή «αλυσίδα πολιτισμού», μιλάνε από

Θράσος ή Αλήθεια;

«Ουδεμία επίπτωση στα οικονομικά της Εταιρείας»…Tου Στρατή Μπουρνάζου

«Δεδομένου ότι το πλοίο δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας και ότι η Εταιρεία στο πλαίσιο της ως άνω ναύλωσης έχει προβεί σε πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, εκτιμάται ότι δεν θα επέλθει σημαντική επίπτωση στα οικονομικά αποτελέσματα της Εταιρείας».
Όσο κι αν είναι απίστευτο, όσο κι αν μοιάζει κακόηθες αστείο, το παράθεμα είναι απολύτως ακριβές. Είναι κομμάτι του δελτίου Τύπου της ΑΝΕΚ «προς το επενδυτικό κοινό» για το Norman Atlantic, με ημερομηνία 29.12.2014. Παραπάνω, το ίδιο δελτίο Τύπου μας ενημερώνει ότι «στο ως άνω πλοίο είχαν διενεργηθεί όλες οι

Συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού 31/12/2014

Λαμογιστάν... τέλος!Του Γιώργου Κυρίτση

Ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή που κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο, μέχρι να πέσουν πέντε επάνω του να τον φάνε ουρλιάζοντας “πείτε μας πού τοποθετείτε τον μεγάλο πλούτο”, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένας νέος ακριβέστερος ορισμός του dt. Σήμερα που η τεχνολογία έχει αφήσει πίσω της την αναλογική εποχή, η ταχύτητα με την οποία πάλλονται οι φωνητικές χορδές και τεντώνονται οι φλέβες στο λαιμό των αγανακτισμένων από μια τέτοια ανήκουστη θέση

Τις ζωές μας πίσω, του Πάνου Χριστοδούλου

Στις 29 Δεκέμβρη ανατράπηκε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, γεγονός το οποίο σε πολλούς και πολλές προκάλεσε χαρά και συγκίνηση. Όχι μόνο γι” αυτό που έρχεται, αλλά κυρίως γι” αυτό που προηγήθηκε. Τρία χρόνια μέσα στα οποία είδαμε τα όνειρά μας αρχικά και τις ζωές μας στη συνέχεια, να καταστρέφονται.
Είδαμε μια νέα γενιά να μπαίνει στο περιθώριο, να βιώνει την απογοήτευση, να οδηγείται στο εξωτερικό ή στην κατάθλιψη. Τους καφέδες αντικατέστησαν τα φάρμακα και τα όνειρα, οι εφιάλτες. Οι περισσότεροι και οι περισσότερες στην ανεργία. Όσοι και όσες έβρισκαν δουλειά ζούσαν με τον κίνδυνο της απόλυσης. Καμιά ελπίδα

Η ιστορική ευκαιρία του ελληνικού λαού

Του Ανδρέα Καρίτζη

Μετά από δυόμισι χρόνια μιας πολιτικής που δεν σεβάστηκε τη βούληση του ελληνικού λαού, μετά από δυόμισι χρόνια βαρβαρότητας, τώρα τον λόγο έχει ο ίδιος.