Η χούντα στον τύπο μας αφορά όλους. Του Θέμη Τζήμα

Έχουμε και λέμε: ένα ξένο μέσο φιλοξενεί καταγγελίες για βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας, χωρίς να έχει ζητήσει τη διενέργεια ΕΔΕ ως ώφειλε και χωρίς να έχει ζητήσει την παρέμβαση της δικαιοσύνης όπως έπρεπε να κάνει, βγαίνει στη Βουλή και απαξιώνει τις καταγγελίες. Αποφαίνεται μόνος του ότι ουδέποτε έλαβαν χώρα οι βασανισμοί και εγκαλεί όσους ζητούν διερεύνηση του ζητήματος.
Λίγες ημέρες αργότερα η ιατροδικαστική έκθεση τον ξεμπροστιάζει, τόσο τον ίδιο, όσο και τα χουντικά στεγανά βασανιστών, στην αστυνομία. Η έκθεση αποφαίνεται ότι τα βασανιστήρια όντως έλαβαν χώρα. Τα εγχώρια ΜΜΕ θάβουν το θέμα, όπως το είχαν θάψει και στην αρχή. Ο υπουργός αισθανόμενος ασφάλεια από τη μιντιακή ομερτά δε ζητά συγγνώμη, δεν παραιτείται, δε ζητά καν να ξεκινήσει άμεση διερεύνηση σχετικά με το τι συμβαίνει κάτω από τη μύτη του- αν όντως είναι τόσο “αθώος”. Η κυβέρνηση το ίδιο. Ο πρωθυπουργός εκστομίζει λόγους περί “άκρων”, δημοκρατίας και πατριωτισμού, ενόσω

Ησυχία ... η ΥΕΝΕΔ λογοκρίνει, η κυβέρνηση διώκει

Του Κώστα Καπνίση

Παρακολουθούμε με έκπληξη (;) εδώ και λίγες μέρες μια αλληλουχία γεγονότων που αποτυπώνει με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο την διάλυση των πάντων σε αυτή την χώρα. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και χωρίς αμφιβολία μας δημιουργούν σκέψεις ότι πλέον αμφισβητείται ευθέως και απροκάλυπτα το πολίτευμα της χώρας. Η αρχή έγινε την Παρασκευή το βράδυ όταν άρχισε να διαρρέει από διάφορα sites και blogs ότι θα βγει στη δημοσιότητα το Σάββατο το πρωί από το πολύ καλό περιοδικό του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη η περίφημη λίστα Lagarde. Μέχρι εδώ όλα καλά. Ένας εξαίρετος δημοσιογράφος φτάνει σε μια επιτυχία εξασφαλίζοντας μια λίστα καταθετών σε ελβετική τράπεζα. Υπενθυμίζουμε ότι για αυτή τη λίστα έχουν χυθεί άπειροι τόνοι μελανιού. Τονίζουμε ότι αυτή τη λίστα την κατείχαν άνθρωποι που βρίσκονταν και εξακολουθούν να βρίσκονται σε κυβερνητικές και ευρύτερα κρατικές θέσεις οι οποίοι με τη σειρά τους έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μη μάθει η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας το τι πραγματικά συμβαίνει. Η αλήθεια είναι ότι οι λίστες είναι δεκάδες με ατελείωτα

Χούντα έχουμε όταν...

Χούντα έχουμε όταν:
Οι μπάτσοι σε μια διαδήλωση είναι περισσότεροι από τους διαδηλωτές (το ‘χουμε)
 Οι μπάτσοι σε ένα πεζοδρόμιο είναι περισσότεροι από τους πεζούς (το ΄χουμε)
Μια οικονομική ελίτ κρύβεται πίσω από δήθεν πολιτικά παιχνίδια και καταφέρνει να πολλαπλασιάζει τα πλούτη της (το ΄χουμε)
Καταστρατηγείται κάθε έννοια δικαιοσύνης και το Σύνταγμα καταπατείται (το ΄χουμε)
Το παρακράτος οργιάζει (το ΄χουμε)
Γίνονται δεκάδες συλλήψεις και εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές συνήθως χωρίς να υπάρχει λόγος (το ‘χουμε)
Σε κάποιο κτίριο στο κέντρο της Αθήνας γίνονται βασανιστήρια (το ‘χουμε)
Οι φασίστες δρουν για το καλό της πατρίδας (το ΄χουμε)
Κινδυνεύουμε να χάσουμε τα σπίτια και τις μανάδες μας από τους Κουμμουνισταί (το ΄χουμε)
Η ενημέρωση είναι αυστηρά ελεγχόμενη (το ‘χουμε)
Η λογοκρισία εμφανίζεται με πολλές μορφές, στην ενημέρωση, τις τέχνες και τη σάτιρα (το ‘χουμε)
Οι παπάδες γίνονται ξαφνικά μέρος της καθημερινότητάς μας (το ‘χουμε)

ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ: Να ανακληθεί η απόφαση για το κόψιμο της ''Πρωινής Ενημέρωσης'' αλλιώς εγείρεται θέμα παραίτησης της διοίκησης της ΕΡΤ

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για το κόψιμο της εκπομπής «Πρωινή Ενημέρωση»

Το σχέδιο μετατροπής της Δημόσιας Τηλεόρασης σε προπαγανδιστικό όργανο τρομοκράτησης και χειραγώγησης της μνημονιακής συγκυβέρνησης επιβεβαιώνεται καθημερινά.Μετά τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα λογοκρισίας και περιθωριοποίησης των δημοσιογράφων που δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις, σήμερα το πρωί η διοίκηση της ΕΡΤ κατέλυσε και τα τελευταία προσχήματα.
Η απόφασή της για κόψιμο της εκπομπής του Κ. Αρβανίτη και της Μ. Κατσίμη «Πρωινή Ενημέρωση» συνιστά στυγνή κομματική παρέμβαση στη δημόσια τηλεόραση. Η αναφορά των δημοσιογράφων στην υπόθεση του ξυλοδαρμού συλληφθέντων διαδηλωτών που αποκάλυψε η εφημερίδα Guardian και καλύπτει μέχρι σήμερα ο αρμόδιος υπουργός κ. Δένδιας φαίνεται να είναι η

Η Νότια Ευρώπη ξεσηκώνεται

Στις συγκεντρώσεις στην Ιταλία είχαν καλέσει συνδικάτα, σχηματισμοί της αριστεράς και άλλες ομάδες και ολοκληρώθηκαν υπό ισχυρή αστυνομική παρουσία. Στην Μαδρίτη, στόχος ήταν η συμβολική περικύκλωση του Κοινοβουλίου.

Ορισμένοι διαδηλωτές στη Ρώμη και σε πολλές ακόμα πόλεις της Ιταλίας έδωσαν το «παρών» φορώντας μάσκες του Μόντι ή του διαβόλου, ενώ άλλοι είχαν φτιάξει ομοιώματα του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι, την Άνγκελα Μέρκελ ή ακόμη και του Μπαράκ Ομπάμα.

«Ενωμένοι με μία Ευρώπη που ξεσηκώνεται» ήταν ένα από τα πανό που βρέθηκε στην κορυφή ενός από το μπλοκ στην πορεία. Ανάμεσα στα ελάχιστα επεισόδια ήταν η «επίθεση» με αυγά στις εισόδους τραπεζών και μερικές κροτίδες.

O Mόντι τέθηκε τον περασμένο Νοέμβριο επικεφαλής της κυβέρνησης τεχνοκρατών με στόχο να αποτραπεί η βύθιση της Ιταλίας στη δίνη της κρίσης χρέους. Η κυβέρνηση έχει περάσει μέτρα

Σύλληψη στην Κέρκυρα... Το κράτος λογοκρίνει και τρομοκρατεί

Πρωτοφανής σύλληψη με σκοπό τον εκφοβισμό και τη φίμωση κάθε φωνής που στρέφεται ενάντια στην κρατική καταστολή και αναδεικνύει τη σχέση αστυνομικών και χρυσαυγιτών.

Νεαρός συνελήφθη σήμερα Δευτέρα στην Κέρκυρα, μετά από μήνυση αστυνομικών. Ο νεαρός είχε αναρτήσει στο προσωπικό ιστολόγιό του φωτογραφίες αστυνομικών που βρίσκονταν παρέα με χρυσαυγίτες χτες 28 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης και των κινητοποιήσεων των πολιτών που ακολούθησαν.

Κατηγορείται για απρόκλητη έργω εξύβριση, παραβίαση νόμου περί προσωπικών δεδομένων και διασπορά ψευδών ειδήσεων που μπορούν να θίξουν το κύρος της χώρας (!).

Γελοίοι και μοιραίοι...

Αν η δημοσίευση της λίστας Lagarde έκανε ρόμπα τα εμπλεκόμενα πολιτικά απολειφάδια εντός των συνόρων της χώρας, η σύλληψη του δράστη, τα έκανε ρόμπα σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Δεν χρειάζεται ν' απαριθμήσουμε τα παγκόσμια μέσα, που την ίδια στιγμή που ένας εύθικτος εισαγγελέας εξέδιδε ένταλμα σύλληψης, αυτά είχαν ήδη αναρτήσει φαρδιά-πλατιά στην πρώτη τους σελίδα την πλήρη ανταπόκριση από το συμβάν, χασκογελώντας ειρωνικά για τα τεκταινόμενα στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Εύθικτος βεβαίως, ως προς την υπεράσπιση της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, και ουχί άλλων τινών προσώπων που προσφάτως είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα από άλλου τύπου λίστες. Κυρίως όμως ανόητος, μιας και η υπερευαισθησία του φούντωσε κι άλλο τη φωτιά που μόλις είχε αρχίσει να γλύφει τα μπατζάκια αυτών, που για μια στιγμή φαινόταν ότι μπορεί και να γλίτωναν το ολοκαύτωμα.

Και το συμβάν δεν ήταν τα ονόματα αυτά καθ' αυτά, χεστήκαμε που λέει ο λόγος, (άλλωστε λίγο πολύ αυτά περιμέναμε να δούμε, όχι φυσικά ως παράνομους φοροκλέφτες, αλλά για πολλούς εξ

Η κρίση του 1929

Σαν σήμερα στις 29 Οκτωβρίου του 1929 το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης καταρρέει και ξεκινάει η οικονομική ύφεση των ΗΠΑ.

Το καλοκαίρι του 1929 η Αμερική ευημερούσε. Ο κόσμος δανειζόταν από τις τράπεζες για να παίξει στη Γουολ Στριτ. Ο δείκτης Ντόου Τζόουνς (DJIA) έφθασε στο υψηλότερο σημείο του, στις 381.17 μονάδες (3 Σεπτεμβρίου 1929). Οι χρηματιστηριακή αξία των μετοχών είχε αυξηθεί τόσο πολύ, που οι διορατικότεροι μιλούσαν για φούσκα έτοιμη να εκραγεί.

Οικονομικοί κύκλοι φοβούμενοι την κάμψη των τιμών των μετοχών άρχισαν να τις ρευστοποιούν. Στις 24 Οκτωβρίου 1929, 13 εκατομμύρια μετοχές άλλαξαν χέρια, αριθμός ρεκόρ για τα χρηματιστηριακά χρονικά (Μαύρη Πέμπτη). Πανικός άρχισε να καταλαμβάνει τους επενδυτές και τους χρηματιστές. Οι μεγάλοι παίκτες της Γουόλ Στριτ άρχισαν να αγοράζουν μαζικά τα καλά χαρτιά (blue chips), σε μια προσπάθεια να συγκρατήσουν την πτώση. Η τακτική αυτή είχε αποδώσει στη χρηματιστηριακή κρίση του 1907, όχι όμως και τώρα.

Το Σαββατοκύριακο που μεσολάβησε η κατάσταση δραματοποιήθηκε ακόμη περισσότερο από τον Τύπο. Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου οι τιμές συνέχισαν την κατηφορική τους πορεία, με τους επενδυτές να ξεφορτώνονται τα «χαρτιά» τους, με σκοπό να αναζητήσουν πιο πρόσφορες επενδυτικές ευκαιρίες. Ο δείκτης χάνει 12% της αξίας του και 16,4 εκατομμύρια μετοχές αλλάζουν χέρια.

ΙΔΟΥ ΤΟ ΝΕΟ "ΜΝΗΜΟΝΙΟ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΔΕΗ!

ΑΜΕΣΗ ΠΩΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΔΜΗΕ, ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ!

Τη μεταφορά, εντός του Οκτωβρίου, του 51% τουλάχιστον των μετοχών του ΑΔΜΗΕ, στο Ταμείο Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), προβλέπει, μεταξύ άλλων, το κείμενο του «νέου μνημονίου» που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση με την τρόικα προκειμένου να κλείσει, μαζί με το πακέτο των 13,5 δις. ευρώ, το πακέτο των διαρθρωτικών αλλαγών που θεωρούνται απαραίτητες για να εκταμιευθεί η δόση των 31,5 δις. ευρώ.
Πρόκειται για ένα καινούργιο κείμενο συμφωνίας ανάμεσα στην τρόικα και την κυβέρνηση, το οποίο βασίζεται σε δύο άξονες: Πρώτον στην επικαιροποίηση και εξειδίκευση του δεύτερου μνημονίου με την κατάρτιση ενός νέου χρονοδιαγράμματος για την υλοποίηση των ήδη γνωστών δράσεων. Δεύτερον, σε μια σειρά νέων υποχρεώσεων που τίθενται για πρώτη φορά, στο πνεύμα πάντα των

Ούτε βήμα πίσω !!!

Σύλληψη Βαξεβάνη: η φοροδιαφυγή χτυπάει την ελευθεροτυπία

Του Γιάννη Αλμπάνη

Η σύλληψη του εκδότη του Hot Doc Κώστα Βαξεβάνη είναι το τέταρτο περιστατικό περιορισμού της ελευθερίας του λόγου μέσα σε λίγες μέρες. Είχαν προηγηθεί η σύλληψη του δημιουργού του Παστίτσιου κατόπιν παραγγελίας της Χρυσής Αυγής, οι τραμπουκισμοί της ναζιστικής συμμορίας στο θέατρο Χυτήριο, καθώς και το «κόψιμο» του ομοφυλοφιλικού φιλιού στο σίριαλ «Ο πύργος του Ντάουντον» από τη διοίκηση της ΕΡΤ. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τα τρία προηγούμενα επεισόδια: η απόπειρα φίμωσης δεν αφορά τη διάδοση «έκλυτων ηθών» αλλά μια σημαντική δημοσιογραφική αποκάλυψη που επηρεάζει την πολιτική ζωή της χώρας. Ο Βαξεβάνης συνελήφθη γιατί έκανε αυτό που θα έπραττε οποιοσδήποτε δημοσιογράφος σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου όπου γίνεται στοιχειωδώς σεβαστή η ελευθεροτυπία. Δημοσίευσε δηλαδή μια είδηση εξέχουσας πολιτικής σημασίας.

 

Η σημασία της δημοσίευσης

Τρεις βασικοί λόγοι εξηγούν την πολιτική σημασία της δημοσίευσης της λίστας Λαγκάρντ, και κατ’

Ο καναπές…

Κοιτάζω τώρα το χαρτί και σκέφτομαι πώς να σε περιγράψω... Μου έρχονται εικόνες πολλές, μα μία είναι αυτή που επικρατεί. Εσύ, ως καναπές! Δεν υπερβάλλω, αλήθεια σε βλέπω ως καναπέ. Και τι άλλο μπορεί να είσαι δηλαδή όταν αφήνεις τόσους κώλους να κάθονται πάνω σου; Τι άλλο μπορεί να είσαι όταν ανέχεσαι με τη στάση σου τον πρωθυπουργό, τον υπουργό, τον παπά, τον φασίστα, το δάσκαλο, το συνάδελφό σου και κάθε άλλο να αναπαύεται ανενόχλητος πάνω σου; Να σε συγχαίρει που δεν προκαλείς, να σου λέει μπράβο που είσαι υπάκουος, να ακούς τη λέξη νοικοκύρης χωρίς να βγάζεις αφρούς από το στόμα...
Τι άλλο λοιπόν μπορεί να είσαι, αν όχι ένας μεγάλος καναπές;
Γιατί δεν βγαίνεις στις πορείες;
Γιατί ανέχεσαι τα φασιστοειδή να ξεφτιλίζουν την αξιοπρέπεια σου;
Να σου πω εγώ τι πιστεύω; Νομίζεις ότι θα είσαι ο τυχερός που θα επιβιώσει κι ότι εσένα δεν θα σε πειράξει κανείς.
Κοίτα γύρω σου άνθρωπε-καναπέ...Κάθε μέρα μαθαίνεις ότι απέλυσαν έναν ακόμα φίλο σου. Κι εσύ

Τα αντανακλαστικά, το Κράτος και η ράβδος...

Του Κώστα Αρβανίτη

Τα αντανακλαστικά του Κράτους μας εντυπωσίασαν για άλλη μια φορά αυτό το Σαββατοκύριακο. Η σύλληψη του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη αποδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι και Κράτος υπάρχει και παρεμβαίνει όπου κριθεί, όταν κριθεί από τους προϊσταμένους του.

Υπάρχει φυσικά ένα θέμα με τα αντανακλαστικά του Κράτους…

Καθώς σε περιπτώσεις καταπάτησης δικαιωμάτων, παράνομων απολύσεων, ξυλοδαρμό αδυνάτων, παρανομίες ισχυρών, οι διαδικασίες τηρούνται με εντυπωσιακή καθυστέρηση – στην καλύτερη των περιπτώσεων - λες και το Κράτος προσδοκά να σιτέψουν οι συνθήκες για την απονομή της δικαιοσύνης.

Η λέξη παραγραφή σε λίγο θα γίνει συνώνυμη με την φράση «Κράτος Δικαίου».

Στην προκειμένη περίπτωση η σύλληψη του Βαξεβάνη για την δημοσιοποίηση προσωπικών

Όταν ο Σαμαράς παραπλανούσε τους Έλληνες

Τι έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς ακριβώς ένα χρόνο πριν, όταν σήκωνε την αντιμνημονιακή σημαία, την οποία αργότερα υπέστειλε με αντάλλαγμα την πρωθυπουργία;
Ο Αντώνης Σαμαράς στο μήνυμά του για την 28η Οκτωβρίου ακριβώς πριν από ένα χρόνο κατακεραύνωνε το μνημόνιο και τον τρόπο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Σήμερα ένα χρόνο μετά αυτός και η κυβέρνησή του παραδίδουν τη χώρα στους Γερμανούς και συμμαχούν με τα μεγάλα εγχώρια συμφέροντα οδηγώντας τον ελληνικό λαό στην κοινωνική γενοκτονία και την Ελλάδα στην Εθνική Καταστροφή.
Ακόμη και ο πλέον αδαής ή και ο φανατικότερος οπαδός του σημερινού πρωθυπουργού αντιλαμβάνεται το μέγεθος της παραπλάνησης και την επικίνδυνη ανακολουθία του ανθρώπου, ο

Η προϊστορία της σύγχρονης ελληνικής άκρας δεξιάς

του Σπύρου Μαρκέτου

Εισαγωγή

Η άκρα δεξιά έχει αρκετά μελετηθεί σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, από τον Μεσοπόλεμο και μετά, αλλά στη χώρα μας δεν έχει συγκεντρώσει το επιστημονικό ενδιαφέρον ως τώρα, και σπάνια αντιμετωπίζεται ως ενιαίο ιστορικό φαινόμενο στο πλαίσιο μιας ιστορικής και συγκριτικής προσέγγισης.¹ Αυτό βεβαίως διευκόλυνε την πρόσφατη επανεμφάνιση εδώ του ναζισμού, καθώς «η ανάδειξη του παρελθόντος και η ιστορική μνήμη είναι ουσιώδη στοιχεία για την πολιτική νοηματοδότηση και δράση».² Στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης και πολιτισμικής αβεβαιότητας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η αναζωογόνηση της δημόσιας μνήμης, η συμπύκνωση των πορισμάτων της ιστορικής έρευνας και η παρουσίασή τους με τρόπο παραστατικό κι εύληπτο. Επείγει να παρουσιάσουμε την ιστορία της

Η Ευρώπη απέναντι στην κρίση χρέους

Άρθρο του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στην εφημερίδα «Lesechos»

Το 2010 η Ελλάδα ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία επεβλήθη ένα ακραίο πρόγραμμα ύφεσης ως υποτιθέμενη λύση στην κρίση χρέους. Η κρίση αυτή έχει εξαπλωθεί σήμερα σε μια σειρά χώρες και διεισδύει όλο και βαθύτερα στο σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης.

Πολύ λογικά, οι πολίτες και οι κυβερνήσεις της Ευρώπης έχουν την προσοχή τους στραμμένη στο Ελληνικό ζήτημα. Πρώτον, γιατί οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι χρηματοδοτούν ένα πρόγραμμα η αποτυχία του οποίου είναι προεξοφλημένη. Δεύτερον, γιατί, όπως ακόμα και ο ίδιος ο κ. Σόιμπλε παραδέχτηκε δημόσια, μια τέτοια αποτυχία θα έχει τρομακτικές συνέπειες στο σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας. Και τρίτον, γιατί το κοινωνικό πείραμα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα μαζί με τα μέτρα, κυρίως σε ότι αφορά την κατάργηση κάθε νόμου που προστατεύει τους εργαζόμενους, την διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και την

Το Λίστα-gate και η δίωξη Βαξεβάνη. Του Στέλιου Κούλογλου

Ο Ρίτσαρντ Νίξον δεν παραιτήθηκε το 1974 από πρόεδρος των ΗΠΑ επειδή κάποιοι παρακρατικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος είχαν διαρρήξει την έδρα των Δημοκρατικών στο κτίριο του Γουοτεργκέιτ: το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο στην σύγχρονη αμερικανική ιστορία οφείλεται στο γεγονός ότι ο Νίξον προσπάθησε να συγκαλύψει την διάρρηξη.
Η υπόθεση με την περίφημη λίστα Λαγκάρντ διαγράφει αντίστοιχη τροχιά: τα ονόματα των Ελλήνων καταθετών που περιέχει δεν αφορούν παρά μια μόνο τράπεζα στην Ελβετία, την Hsbc. Ο Φαλσιάνι, ο υπάλληλος της τράπεζας που διοχέτευσε τους καταλόγους με τις καταθέσεις, το έσκασε το 2008: επομένως η λίστα Λαγκάρντ δεν έχει να κάνει με τις μαζικές διαρροές κεφαλαίων που σημειώθηκαν στην Ελλάδα με το ξέσπασμα της κρίσης και την επιβολή των μνημονίων.
Η λίστα που παρέδωσε η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας στην ελληνική κυβέρνηση

Ο κύριος Ψυχάρης, όποια λίστα κι αν δημοσιεύσει, κοιμάται ήσυχος...

«Πόσα δηλώνουν οι σταρ της πίστας» ήταν ο τίτλος δημοσιεύματος των Νέων στις 10 Σεπτεμβρίου του 2012.

Στο δημοσίευμα η εφημερίδα του ΔΟΛ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Καλοπληρωμένους, "φτωχαδάκια" και κατόχους μεγάλης ακίνητης περιουσίας περιλαμβάνει η λίστα με τα δηλωθέντα εισοδήματα πασίγνωστων καλλιτεχνών για τη διετία 2008-2009».
Φυσικά, χωρίς καμιά ευαισθησία περί απορρήτου προσωπικών δεδομένων, γινόταν παράθεση ονομάτων καλλιτεχνών...
Σε αυτή την περίπτωση όμως ουδείς εισαγγελέας άσκησε δίωξη και φυσικά ο κύριος Ψυχάρης

Χιλιάδες στους δρόμους Ρώμης και Μαδρίτης κατά της λιτότητας

Στους δρόμους της ιταλικής πρωτεύουσας κατέβηκαν χιλιάδες κόσμου αντιδρώντας στις πολιτικές λιτότητας στην ημέρα «Νο Monti». Δυναμικό «παρών» έδωσαν χιλιάδες Ισπανοί και στους δρόμους της Μαδρίτης, μετά την παρουσία του ισπανικού προϋπολογισμού στη Βουλή προ ημερών. Μικροσυμπλοκές σε πόλη στη βόρεια Ιταλία, κοντά σε σημείο που μιλούσε ο Ιταλός πρωθυπουργός.

Στις συγκεντρώσεις στην Ιταλία είχαν καλέσει συνδικάτα, σχηματισμοί της αριστεράς και άλλες ομάδες και ολοκληρώθηκαν υπό ισχυρή αστυνομική παρουσία. Στην Μαδρίτη, στόχος ήταν η συμβολική περικύκλωση του Κοινοβουλίου.

Ορισμένοι διαδηλωτές στη Ρώμη έδωσαν το «παρών» φορώντας μάσκες του Μόντι ή του διαβόλου, ενώ άλλοι είχαν φτιάξει ομοιώματα του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι, την Άνγκελα Μέρκελ ή ακόμη και του Μπαράκ Ομπάμα.

«Ενωμένοι με μία Ευρώπη που ξεσηκώνεται» ήταν ένα από τα πανό που βρέθηκε στην κορυφή ενός από το μπλοκ στην πορεία. Ανάμεσα στα ελάχιστα επεισόδια ήταν η «επίθεση» με αυγά στις

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Η αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη είναι προκλητική και απαράδεκτη

Διαβάστε το σχόλιο του γραφείου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του δημοσιογράφου Κ. Βαξεβάνη

Δυστυχώς η δικαιοσύνη έσπευσε να κινηθεί εναντίον αυτού που αποκαλύπτει, ενώ επιδεικνύει νωθρότητα απέναντι σε αυτούς που συγκαλύπτουν, που έχασαν, ξέχασαν, δεν είδαν, δεν άκουσαν.

Η δίωξη είναι πολιτική και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από το σύνολο του ελληνικού λαού ο οποίος καλείται αυτές τις μέρες να υποστεί τις συνέπειες της πιο σκληρής και ταξικής πολιτικής που έχει γνωρίσει ο τόπος μετά τη μεταπολίτευση αλλά και τις συνέπειες της διαχρονικής

Φίλε συνάνθρωπε ....

Αν θεωρείς φυσιολογικό ότι κάποιοι πολιτικοί φυγαδεύουν τα χρήματά “τους” στο εξωτερικό ενώ εσύ δυσκολεύεσαι να αγοράσεις τα βασικά και αισθάνεσαι και ενοχές γι αυτό
Αν δεν σου κάνει εντύπωση ότι σε κάθε γωνία υπάρχει και ένα μαγαζί που αγοράζει χρυσό και οι άνθρωποι μπαίνουν μέσα στα κρυφά για να ξεπουλήσουν ένα κομμάτι από το παρελθόν τους, καταθέτοντας τα όνειρα τους.
Αν η είδηση για μία ακόμη αυτοκτονία είναι για σένα απλά ένας αριθμός.
Αν δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει το 25% ανεργία και δεν μπορείς να αισθανθείς πως νιώθει ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να εργαστεί και αναγκάζεται να στηρίζεται στους άλλους για να θρέψει την οικογένειά του....
Αν ακούς ότι λιποθυμούν παιδιά στα σχολεία και δεν σε αφορά επειδή δεν λιποθυμάει το δικό σου παιδί ή τυχαίνει να μην έχεις ακόμη παιδιά
Αν δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει να ζεις χωρίς στέγη, και κάθε μέρα που περνάει να είναι μία πραγματική μάχη επιβίωσης και ότι αυτό το κάνουν είκοσι χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα του σήμερα. Να στο γράψω και με νούμερο μήπως με νούμερα καταλαβαίνεις καλύτερα: 20.000 άνθρωποι.
Αν αδιαφορείς για τα νέα μέτρα που ανακοινώνονται το ένα πίσω από το άλλο έχοντας την εντύπωση

Ζήτω η επέτειος του ηρωικού ΙΣΩΣ

Υπό Γεωργίου Κυρίτσεως και Άγγελου Τσεκέρεως

Αφού γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου του 1940, δεν θα έπρεπε να γιορτάζουμε και την 29η Μαΐου του 1453;
Εντάξει, το CD της Λαγκάρντ μπήκε με δική του πρωτοβουλία στη χώρα, αντέγραψε τον εαυτό του σε ένα φλασάκι και εξαφανίστηκαν και τα δύο. Τι δεν καταλαβαίνετε;
Τα ίδια ακριβώς έκανε και ο Χριστοφοράκος και κανείς δεν εντυπωσιάστηκε.
Δεν θυμάστε και τον Καραβέλα; Ένα λεπτό τον αφήσαμε στο αεροδρόμιο με μια βίζα για τη Βραζιλία, και αμέσως την έκανε.
Το ίδιο ακριβώς συνέβη και σε τρεις φοριαμούς που περιείχαν τη δικογραφία για τη Siemens.
Τους έδωσε ο ένας στον άλλον, ο άλλος δεν είχε διαβιβαστικό, τους ξέχασε στην τσέπη του, έστειλε το κοστούμι στο καθαριστήριο, πάει η δικογραφία.
Και η Αγροτική Τράπεζα κάπως έτσι πήγε επίσης.
Χάθηκε κάπου μέσα στο Ταχυδρομικο Ταμιευτήριο, στο γκισέ με τα κέρματα.
Συμβαίνουν αυτά. Πρέπει να είσαι γκάου σαν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για να μην μπορείς να το

Η αντιφασιστική Αντίσταση των λαών : Ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο

Του Άγγελου Ελεφάντη
Στις 18 Ιουνίου 1940, μετά την κατοχή της Γαλλίας από τον γερμανικό στρατό, τη συνθηκολόγησή της και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση Βισύ του στρατάρχη Πεταίν, ο στρατηγός Ντε Γκωλ, από τον ραδιοφωνικό σταθμό του BBC του Λονδίνου όπου είχε καταφύγει, απηύθυνε στους Γάλλους ένα σύντομο αλλά και πολυσήμαντο διάγγελμα: οι ελεύθεροι Γάλλοι, εκείνοι των αποικιών κι όσοι κατέφυγαν στην Αγγλία, δεν αναγνώριζαν τη συνθηκολόγηση και συνέχιζαν τον πόλεμο κατά των Γερμανών στο όνομα της Γαλλίας. Εν κατακλείδι ο στρατηγός Ντε Γκωλ καλούσε τους Γάλλους σε αντίσταση (resistance) στον κατακτητή και το εγχώριο όργανό του, την πεταινική κυβέρνηση Βισύ.
Το ιστορικό αυτό διάγγελμα, εκτός από τις σημαντικές πολιτικές και στρατιωτικές συνέπειες που είχε για τη Γαλλία, αφού αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη της αντίστασης κατά των Γερμανών που οργανώθηκε προοδευτικά μέσα στη χώρα, δημιούργησε έναν νέο πολιτικό και ιδεολογικό όρο του οποίου η εμβέλεια διαπέρασε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, επιβίωσε πολύ μετά το τέλος του

Άριστείδης Μπαλτάς: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ έρχεται από την Αριστερά όλων των αποχρώσεων

Συνέντευξη του Αριστείδη Μπαλτά στη Δάφνη Σφέτσα

Ενώ το σχέδιο Διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ μπαίνει πια σε δημόσια διαβούλευση, ο Αριστείδης Μπαλτάς, επικεφαλής της επιτροπής συγγραφής, μιλά στην "Αυγή" της Κυριακής για το πνεύμα του κειμένου, τα βασικά σημεία, τις απαντήσεις και τα ερωτήματα που θέτει. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο στις καινοτομίες του κειμένου είναι ότι "τολμά να ανοίξει το μεγάλο ερώτημα του σοσιαλισμού", του σοσιαλισμού του 21ου αιώνα, του σοσιαλισμού που είναι ο μόνος που μπορεί "να δώσει απάντηση σε μια τέτοια κρίση", όπως αυτή η "δομική κρίση του καπιταλισμού" που ζούμε. Μια κρίση που "ενοποιεί την τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού", αυτήν δηλαδή που θέλει να εκφράσει ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ "με τις λίγες ακόμη δυνάμεις μας". Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ αντιμετωπίζεται ως "το κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκό κόμμα", με δεδομένο ότι ο νεοφιλελευθερισμός και η αρχιτεκτονική του ευρώ "δεν είναι μόνο δικός μας αντίπαλος, αλλά

Φιγούρες στην ουρά για το επίδομα ανεργίας

Καλημέρα, θα μας κάνετε μια δήλωση;», επαναλαμβάνει δημοσιογράφος τηλεοπτικού καναλιού έξω από τον ΟΑΕΔ στο Περιστέρι. «Δεν πειράζει, ευχαριστούμε, να είστε καλά», απαντάει μονίμως· έχει μια έμφαση στον τόνο της φωνής του που θυμίζει εκείνους τους «clean-cut» τύπους και τα λαμπερά κορίτσια, τους «κράχτες» στις καφετέριες (κακοπληρωμένοι παρεμπιπτόντως). Μια δημοσιοσχετίστικη ευγένεια που μετεωρίζεται ανόητη μπροστά στις φιγούρες που γεμίζουν τους κατά τόπους ΟΑΕΔ.
«Τι να το κάνεις, άμα δεν υπάρχει δουλειά (…) εδώ γίναμε άχρηστοι εμείς (…) έχασαν τα πάντα την αξία τους», συζητούν σκυθρωποί δυο άνδρες, περιμένοντας στην ουρά για το οικογενειακό επίδομα. Το «κράτος της φιλανθρωπίας», όπως λανθασμένα το περιγράφουν οι τελευταίοι ρομαντικοί σοσιαλδημοκράτες, έχει φροντίσει από κοινού με τους φιλόδοξους εργοδοτικούς πόλους να υποτιμήσει την εργατική τάξη όσο χρειαστεί. Εργατική τάξη που δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως τέτοια, εδώ και πολλά χρόνια, και συνωστίζεται τώρα, σα χαμένη για να «ζητιανέψει» κάποιο επίδομα. «Πάρα πολλοί νέοι έρχονται για το επίδομα

"Γειτόνισσα, γειτόνισσα, δεν είσαι μόνη σου..."

Αποστολή, Κάκη Μπαλή

Μαδρίτη, Οκτώβριος. Πρωινό μποτιλιάρισμα στο Πασέο ντε λα Καστεγιάνα, την πιο όμορφη λεωφόρο της πόλης. Το μάτι κολλάει αναγκαστικά στους αντικριστούς πύργους της χρεωκοπημένης τράπεζας Bankia, που γέρνουν. Δεν είναι από τα πιο εμβληματικά κτήρια της αυτοκρατορικής πόλης, παλιότερα δεν τα πρόσεχε κανείς ιδιαίτερα, αλλά από τότε που ξέσπασε και στη γη των Ιβήρων η κρίση είναι μια εικόνα που αναγνωρίζεται αμέσως.
Κάποιος που είχε μερικά χρόνια να επισκεφτεί τη Μαδρίτη, μάταια αναζητά να εντοπίσει τα σημάδια της κρίσης με την πρώτη ματιά. Στις κεντρικές λεωφόρους η λάμψη του παλιού πλούτου παραμένει αμετάβλητη, παλάτια, πύργοι, μέγαρα, μουσεία και εκκλησίες ορθώνονται με την ίδια όπως πάντα μεγαλοπρέπεια και υπεροψία στον ηλιόλουστο ουρανό, ανάμεσα στα κομψά, μεγάλα πάρκα, βαμμένα στα χρυσοκόκκινα χρώματα του φθινοπώρου. Απο την πρώτη εικόνα λείπουν τα κλειστά μαγαζιά, οι τεράστιες ταμπέλες “Ξεπούλημα” ή “Εκπτώσεις τόσο %”.
Πουθενά σκουπίδια, πουθενά τα προφανή αποτυπώματα της νέας φτώχειας. Φαρδείς δρόμοι, γεμάτοι ακριβά καινούργια αυτοκίνητα. Φαρδιά πεζοδρόμια, γεμάτα καλοντυμένους ανθρώπους.

H ρεμπέτισσα Αγγέλα Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες

της Αγγέλας Παπάζογλου

Ο αρχηγός τους –ηλέγανε– επί Γερμανών ήτανε ο Ράλλης. Έτσι έλεγε ο λαός… Αυτός τα είχε όλα σοφιστεί. Δικά του ήτανε τα τάγματα ασφαλείας — γερμανοτσολιάδες που τσι λέγανε.

«Κουκουέδες», λέει, «σκοτώνουνε. Τι κάνετ’ έτσι; Δε σκοτώνουνε Έλληνες. Καλά τους κάνουνε… Θέλετε να σας γκρεμίσουνε τσ’ εκκλησιές; Να σας πάρουνε τα κορίτσια; Για το καλό μας τσι σκοτώνουνε… για νάχουμε πατρίδα κι οικογένεια και θρησκεία… γι’ αυτό τσι σκοτώνουνε… για το καλό σας». Αν σου πω, βρε Γιώργο, ποιοι τα λέγανε αυτά στη γειτονιά δε θα το πιστέψεις.

Στη Σμύρνη αυτό οι Τούρκοι το λέγανε «γιοκλαμά», που ζώνανε μια περιφέρεια και στη γωνιά στεκούντανε ένας με τ’ αυτόματο κι απαγορευούντανε να βγεις έξω από την πόρτα σου, να μη βγεις έξω, να ’μπουνε να ψάξουνε ένα ένα σπίτι… Τότε κατάλαβα πως γερμανικό θα ’ναι το κόλπο αυτό. Ας το λέγανε οι Τούρκοι «γιοκλαμά».

Ποια είναι η πατρίδα μας; Η επέτειος του "ΟΧΙ" στην εποχή του “ναι”

Του Χρήστου Κάτσικα

Γνωρίζω πολύ καλά, αναπνέοντας την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες 27 χρόνια ως εκπαιδευτικός και άλλα 12 ως μαθητής, ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές για αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ίσως γιατί η κυρίαρχη πολιτική πριμοδοτεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν. Ίσως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ' ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να αναποδογυρίσουν αυτή την εικόνα.
Ίσως και γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουμε να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για πατρίδα, αγώνες, θυσίες και «εθνική υπερηφάνεια», για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία» αυτοί που

Ενάντια στο φόβο

Γράφει ο Bukowski

Aν περπατάς στο δρόμο και αλλάζεις την πορεία σου για να μην περάσεις από κοντά τους, έχουν πετύχει ήδη μια νίκη.
Αν φοβάσαι να κυκλοφορήσεις σε κάποια μέρη γιατί είσαι κάπως διαφορετικός, έχουν πετύχει ήδη μια νίκη.
Αν κοιτάς αυτόν που κάθεται απέναντί σου ή που έρχεται προς το μέρος σου και σκέφτεσαι τι να ‘ναι αυτός τώρα, έχουν πετύχει ήδη μια νίκη.
Αν κάθεσαι σε ένα καφέ και ακούσεις μια συζήτηση όπου ρατσιστικά και φασιστικά στερεότυπα αναμασώνται με ρυθμούς δελτίου των 8 και δεν παρέμβεις, έχουν πετύχει ήδη μια νίκη.
Αν είσαι στο λεωφορείο ή το μετρό και αρχίσει κάποιος να βρίζει ένα μετανάστη αλλά εσύ σκέφτεσαι «που να μπλέκω τώρα», έχουν πετύχει ήδη μια νίκη.
Ο φόβος είναι μια πανίσχυρη πολιτική ιδέα. Εμφυτεύεται έντεχνα διαρκώς και καθημερινά στις

Συνέντευξη Τσίπρα στη Real News: Τα μέτρα αυτά πρέπει να ματαιωθούν με κάθε θυσία

Συνέντευξη εφόλης της ύλης έδωσε στην εφημερίδα Real News ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρας.

Κύρια σημεία της συνέντευξης:
• Για τα εργασιακά έχουν συμφωνήσει με το δεύτερο Μνημόνιο και έχουν βάλει τις υπογραφές τους. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία φώναζε, η απάντηση τους ήταν ότι πρέπει να κάνουμε αυτά που απαιτεί η τρόικα
• Αυτά που έχουν ήδη ψηφίσει, έχουν ήδη διαλύσει ολοκληρωτικά την αγορά εργασίας Τις κόκκινες γραμμές τις θυμήθηκαν τώρα που κατάλαβαν βυθίζονται μαζί με το Μνημόνιο
• Προεκλογικά παρέστησε την αντιμνημονιακή για να πάρει αριστερές ψήφους, μετεκλογικά προσχώρησε στο μνημονιακό στρατόπεδο. Αντέδρασε στα εργασιακά γιατί είδε ότι πάει για πολιτική εξαφάνιση, άφησε όμως να περάσουν ένα σωρό άλλα. Αν υπάρχει Εκ νέου επιστροφή στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο πρέπει να καταψηφίσουν τα μέτρα
• Τι πιο έντιμο και συνεπές μπορεί να κάνει κάποιος κυβερνητικός βουλευτής από το να καταψηφίσει