Ίδια είναι τα αφεντικά...

Πάμε, λοιπόν, για εκλογές. Και ξέρουμε και πώς θα πάμε. Με μια τεράστια -εντός και εκτός- επιχείρηση τρομοκράτησης του ελληνικού πληθυσμού. Και με μια, ακόμη μεγαλύτερης έκτασης, επίθεση στην αριστερά ως δύναμης που, σχεδόν συνειδητά, απεργάζεται την «εθνική ταπείνωση», για να πάρει τη ρεβάνς του ’49 μετατρέποντας τη γαλάζια μας πατρίδα σε «Κούβα της Μεσογείου».

Η αλήθεια είναι πως οι αντίπαλοι του λαού και της αριστεράς διαθέτουν μια τεράστια δύναμη πυρός –όλα τα λεφτά κι όλα τα μέσα (των ΜΜΕ κατεξοχήν συμπεριλαμβανομένων). Είναι, ωστόσο, μια από τις ελάχιστες φορές στην ιστορία που αυτά τα πλεονεκτήματά τους μπορούν να μετατραπούν σε μεγάλα μειονεκτήματα. Η ευχέρεια των «από πάνω», προς μεγάλο κακοφανισμό ενίων «αντιλαϊκιστών», γίνεται όλο και

Yποστήριξη της υποψηφιότητας του Στέφανου Τζουμάκα για την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ

Η χώρα διέρχεται κρίση οικονομική, κοινωνική και πολιτική. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δέχεται καταιγισμό απειλών και εκφοβισμού για το αύριο. Η κατάρρευση εισοδημάτων, η  ανεργία  και η διάλυση των επιχειρήσεων συνέβαλαν στην πολυδιάσπαση της ελληνικής κοινωνίας, στη διάρρηξη των σχέσεων της με το ΠΑΣΟΚ και στην απομάκρυνση και απογοήτευση  φίλων, μελών και στελεχών που διαχρονικά συνδέθηκαν με το ΠΑΣΟΚ. Η απόσταση από τη πολιτική, η ιδιώτευση  και η ατομική αναζήτηση λύσεων  απέναντι σε πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων είναι μια νέα συντηρητική στροφή εκτεταμένων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας.

Στέφανος Τζουμάκας: Ζούμε μια τηλεοπτική προπαγάνδα για μια δήθεν πραγματικότητα!

Ξανά στο ''κράτος'' του Πιστοποιητικού κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων!Δημοσιογράφοι απολύονται αν δεν αποδέχονται τους όρους των μνημονίων απο επιχειρήσεις των ΜΜΕ!Το προγκρόμ είναι σε εξέλιξη.Θέλουν την εφιαλτική Ελλάδα του 1950-1960- 1970! Ήδη ζούμε μια τηλεοπτική προπαγάνδα για μια δήθεν πραγματικότητα !Τώρα όλοι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας!Τουλάχιστο όσοι έχουμε δημοκρατικές κοινωνικές και πολιτικές αρχές!

O Λένιν για τις πατάτες…

ecoleft

Τέλος εποχής: Κλείνουν μία μία οι τοπικές του ΠΑΣΟΚ

Οι τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ παρουσιάζουν εικόνα διάλυσης και τα μηνύματα πολλών γραμματέων που παίρνει η Ιπποκράτους αποτρέπουν την λειτουργία εκλογικών κέντρων, αφού οι κατά τόπους γραμματείς επιμένουν πως δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των εκλογών.

Πολλά γραφεία τοπικών έχουν κλείσει, άλλα έχουν κατεβάσει ταμπέλες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα τοπικά συμβούλια έχουν παραιτηθεί και στην καλύτερη περίπτωση μένει μόνο στη θέση του ο γραμματέας της περιοχής.

papaioannou

Ένας χρόνος χωρίς το Μανώλη Ρασούλη

Για την επίθεση ενάντια στην ανώτατη εκπαίδευση

Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρχαν πολύ λίγα πανεπιστήμια στον κόσμο. Μικρός ήταν και ο αριθμός των φοιτητών τους, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από τις ανώτερες τάξεις. Η φοίτηση στα πανεπιστήμια προσέδιδε κύρος και αντανακλούσε μια προνομιούχα συνθήκη.

Αυτή η εικόνα άρχισε να αλλάζει δραστικά μετά το 1945. Ο αριθμός των πανεπιστημίων άρχισε να αυξάνεται σημαντικά. Το ίδιο συνέβη και με το ποσοστό των ατόμων σε ηλικία φοίτησης που ακολουθούσαν πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Επιπλέον, η εξέλιξη αυτή δεν ήταν μόνο ζήτημα επέκτασης του θεσμού στις χώρες που ήδη διέθεταν αξιόλογα πανεπιστήμια. Η πανεπιστημιακή εκπαίδευση εγκαινιάστηκε σε ένα μεγάλο αριθμό χωρών που είχαν λίγα ή καθόλου πανεπιστημιακά ιδρύματα πριν από το 1945. Η ανώτατη εκπαίδευση εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.

ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΕΔΩ !!!

 ΛΑΕ! ΑΡΑΓΕ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ;
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΝ ΝΑ ΣΕΡΝΕΣΑΙ, ΝΑ ΕΠΑΙΤΕΙΣ, ΝΑ ΕΞΑΘΛΙΩΝΕΣΑΙ; ..ΣΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ, ΣΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!! ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΣ ΑΚΟΜΗ; ...ΑΡΚΕΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΑΥΤΗ Η ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΝΟΧΗ;..
ΒΓΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΡΑ!..ΦΩΝΑΞΕ! ΣΤΕΙΛΕ ΜΗΝΥΜΑ ΟΡΓΗΣ!
ΦΤΑΝΕΙ ΕΩΣ ΕΔΩ! ΑΝΟΧΗ ΤΕΛΟΣ!!... "ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ"!!!

vathiprasino

ΧΑΪΝΗΔΕΣ- Ο ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ

Φάρμακα για πολίτες β’ διαλογής

Οι πρόσφατες παρεμβάσεις της κυβέρνησης στο χώρο του φαρμάκου θίγουν έντονα πλευρές της κυκλοφορίας, της επάρκειας, της λειτουργίας και της προσπέλασης ενός κοινωνικού αγαθού κορυφαίας σημασίας, οπότε οι ανησυχίες που κατακλύζουν την κοινή γνώμη να είναι δικαιολογημένες. Όχι μόνο γιατί ενεργοποιούνται φοβικά σύνδρομα, αλλά περισσότερο, γιατί εκφράζονται βαθύτερες αγωνίες για το είδος του μέλλοντος που προετοιμάζεται.
Η κρίση αυτή, μέρος του συνολικότερου προβλήματος της υγείας, αναμένεται σύντομα να οξυνθεί. Επιβάλλεται μια τεράστια μείωση φαρμακευτικών δαπανών για το 2012, (κατά 1 δισ. €, από 4 δισ. € ετησίως, ενώ ήδη βρισκόμαστε στο Μάρτιο) σε σημείο, που εκ των πραγμάτων, αυτή θα καταστεί μη απορροφήσιμη, άδικη, οριζόντια, χωρίς δυνατότητα προσαρμογών και εφαρμογής κάποιων επιλογών. Έτσι, η κατάσταση θα καταλήξει στην αυθαιρεσία («όποιον πάρει ο χάρος»), σε επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού και σε πλήρη στέρηση του φαρμάκου για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Θέμης Τζήμας: Τι να κάνουμε εν όψει του “νέου”;

Το “νέο”- το όποιο “νέο”- δεν προσδιορίζεται εκ των προτέρων, ούτε ενημερώνει για το χρόνο της έλευσής του ή την ακριβή του ταυτότητα. Απλά εμφανίζεται, συνήθως ως σύνθεση διαφορετικών συνιστωσών που ήταν όλες ήδη εκεί, τόσο αυτόνομα όσο και αλληλεξαρτώμενες. Ορισμένοι, τα πιο πρωτοπόρα τμήματα μιας κοινωνίας μπορούν να εντοπίσουν αυτές τις συχνά και τουλάχιστον καταρχήν υπόγειες διεργασίες ενώ άλλα, τα λιγότερα προωθημένα τμήματα εκπλήσσονται ευχάριστα ή δυσάρεστα από όσα αποκωδικοποιούν λανθασμένα, ως αιφνιδιαστικές εξελίξεις.
Αυτή η φάση των υπογείων δομικών μετασχηματισμών αποκαλείται και ως προεπαναστατική ή ακριβέστερα κατά την άποψή μου ως “εν δυνάμει επαναστατική”.
Σήμερα η Ελλάδα βιώνει μια αντίστοιχη φάση, πράγμα που συχνά ακούγεται αλλά σπάνια αναλύεται.Η Ελλάδα για πρώτη φορά μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου βιώνει μια βίαιη αμφισβήτηση του κοινωνικοοικονομικού της συστήματος, δηλαδή της βάσης που συντίθεται από τις παραγωγικές σχέσεις και το παραγωγικό μοντέλο και που μεταδίδεται εν είδει σεισμικών ρηγμάτων στο πολιτικό εποικοδόμημα. Η διαφορά σε σχέση με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πρώτον και κυριότερον ότι δεν υπάρχει έτοιμο πρότυπο που μπορεί να έλθει από το εξωτερικό και να προσαρμοστεί στην ελληνική κοινωνία και οικονομία. Ακόμα και αν ο ελληνικός καπιταλισμός εκσυγχρονιστεί πλήρως, ώστε να γίνει η Ελλάδα μια μικρή Γερμανία, ακόμα και αν το ελληνικό αστικό κράτος υλοποιήσει όλες εκείνες τις αλλαγές που θα το καταστήσουν ένα απολύτως σύγχρονο δυτικό- ευρωπαϊκό αστικό κράτος θα βρούμε μπροστά μας νέες δυσκολίες και πτυχές της κρίσης ακόμα πιο δυσεπίλυτες από αυτές που αντιμετωπίζουμε σήμερα.

Δημήτρης Σακελλάρης: Νέα κυβερνώσα Αριστερά

Την εκτίμησή του ότι η μεγάλη κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, που είτε βρίσκεται απογοητευμένη είτε χωρίζεται σε μικρότερα πολιτικά σχήματα, «μπορούν, σε συνεργασία με την ευρύτερη Αριστερά, να αποτελέσουν τη 'μαγιά' εκείνη που θα οδηγήσει στο πολυπόθητο εγχείρημα της κυβερνώσας Αριστεράς» εκφράζει το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και στέλεχος του Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών Δημήτρης Σακελλάρης.
Ο 35χρονος Δ. Σακελλάρης, φιλόλογος στον ιδιωτικό τομέα, επιρρίπτει σφοδρές κατηγορίες στην κυβέρνηση Παπανδρέου ότι εφαρμόζοντας τη στρατηγική «του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού» οδήγησε την κοινωνία σε εξαθλίωση και σε βαθύτερη ύφεση, καθώς και στην κυβέρνηση Παπαδήμου ότι ωθεί πιο βαθιά σε αυτή την κρίση, χωρίς μάλιστα να έχει λαϊκή νομιμοποίηση. Αναφορικά με το ζήτημα συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ., υποστηρίζει ότι «κάποιοι ενδιαφέρονται περισσότερο για την κυβερνητική διαχείριση παρά για την ανατροπή των εξοντωτικών για την κοινωνία πολιτικών» και σημειώνει ότι, αν το κόμμα «δεν περάσει στην αντίπερα όχθη των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού, δεν θα έχει λόγο ύπαρξης».

Ὑπόσχεση

Τὰ δάκρυα ποὺ στὰ μάτια μας
θὰ δεῖτε ν᾿ ἀναβρύζουν
ποτὲ μὴν τὰ πιστέψετε
ἀπελπισιᾶς σημάδια.

Ὑπόσχεση εἶναι μοναχὰ
γι᾿ Ἀγώνα ὑπόσχεση».
Ἀλέκος Παναγούλης

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Ο ΓΝΗΣΙΟΣ ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ.

ΔΕ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ
ΑΛΛΑ ΟΣΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΑΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ
ΣΤΕΦΑΝΟ ΤΖΟΥΜΑΚΑ!!!!

΄Ετσι απλά χωρίς πολλά λόγια μεταφέρω την άποψη ενός συντρόφου όπως μου την εξέφρασε χθες.

Μηχανισμός διαρκούς μείωσης μισθών και δικαιωμάτων

Μόνιμο μηχανισμό διαρκούς μείωσης των μισθών και των ημερομισθίων τουλάχιστον μέχρι τον περιορισμό της ανεργίας στο 10% (δηλαδή περί τα μέσα της επόμενης δεκαετίας) εγκαθιστά η κυβέρνηση, προκειμένου οι βασικές αποδοχές των εργαζομένων στη χώρα μας να προσεγγίσουν τα επόμενα χρόνια τα επίπεδα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Βουλγαρίας, Τουρκίας) που κυμαίνονται από 186 έως 250 ευρώ.

Με την πραξικοπηματική και πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά χρονικά πράξη υπουργικού συμβουλίου που εγκρίθηκε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας δεν μειώνονται μόνο οι κατώτατοι μισθοί (αναδρομικά από τις 14 Φεβρουαρίου) κατά 22% και 32% για τους νέους έως 25 ετών (για τους μαθητευόμενους ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται πλέον στα 357 ευρώ, έναντι 359 του επιδόματος ανεργίας!), αλλά ταυτόχρονα κατεδαφίζονται οι βασικότερες διατάξεις του εργατικού δικαίου και κυρίως αυτές που διέπουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Εννέα κόμματα στη Βουλή με παρούσα την Χρυσή Αυγή και απούσα την αυτοδυναμία

H Νέα Δημοκρατία, παραμένει πρώτη στις προτιμήσεις με ποσοστό 28% με σημαντικές όμως απώλειες τριών ποσοστιαίων μονάδων.
Ακολουθούν Δημοκρατική Αριστερά με 16%, ΣΥΡΙΖΑ με 12%, ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ με 11%, ΛΑ.Ο.Σ (με σημαντικέςαπώλειες), Ανεξάρτητοι Έλληνες και Οικολόγοι με 4%, και Χρυσή Αυγή με 3,5%. Εκτός Βουλής μένει η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη. Η αποχή φτάνει το 27,5%.
Το 52% των πολιτών διαφωνεί με την υπερψήφιση του νέου μνημονίου, ενώ το 38% συμφωνεί. Πιθανό θεωρούν το ενδεχόμενο τυπικής χρεοκοπίας της Ελλάδας το 46% των ερωτηθέντων αν και το 10% θεωρεί ότι η χώρα έχει ήδη χρεοκοπήσει.

Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος !!!!

Θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα. 
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις. Εσύ εισ' η ελπίδα.
’κου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θάμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.

Θέμης Τζήμας: Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να σωθεί από το… “ΠΑΣΟΚ”;

Ξεκινώ με μια παραδοχή: ελάχιστοι ειδικά εξ όσων βιώνουν τα τραγικά για το λαό αποτελέσματα της κρίσης ενδιαφέρονται- καταρχήν- για το ποιος θα βγει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Νομίζω ωστόσο ότι η στάση αυτή είναι αυτοκαταστροφική και στρέφεται εις βάρος του ίδιου του λαού. Η καθημερινή βία που υφίσταται ο λαός έχει ως βασικό στόχο -και- την αποστασιοποίησή του από τα πολιτικά δρώμενα, από τη δημόσια σφαίρα και τη φυγή του προς τον περίκλειστο ιδιωτικό χώρο, ώστε η ελίτ δια των επαγγελματικών φερέφωνών της να αποφασίζει απερίσπαστη για την πορεία της πολιτικής ζωής.Βοηθούν σ’ αυτό άλλωστε τα ΜΜΕ, που με τα κατευθυνόμενα δελτία προπαγάνδας τρομοκρατούν εξατομικευμένα τους πολίτες και αναμασούν την αντικοινοβουλευτική αντίληψη ότι τα εσωτερικά των κομμάτων έχουν να κάνουν μόνο με ανούσιες μηχανιστικές συγκρούσεις γύρω από ταυτόσημες πολιτικές. Άρα το τι συμβαίνει στο εσωτερικό τους αποτελεί αντικείμενο ενδιαφέροντος μιας κλειστής κάστας στελεχών, που απλά τιμαριοποιούν προνόμια εξουσίας. Έτσι ο λαός απομακρύνεται, ιδιωτεύει, μετατρέπεται σε φοβισμένη μάζα, οπότε και τα πολιτικά κόμματα καθίστανται ακριβώς αυτό που η διαπλοκή επιδιώκει: περιφραγμένοι, ιδιωτικοί χώροι προς κατανάλωση υπέρ του παρασιτικού κεφαλαίου.

ΈΘΝΟΣ, ΤΑΞΗ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

«Είναι Κυριακή απόγευμα, με έχουν μπαγλαρώσει και με βασανίζουν. [...] Ήθελα λοιπόν να σου πω πως, όταν ήμουν δεμένος σε αυτή την καρέκλα με τα τετράγωνα πόδια, με βάραγε μια κουφάλα και μού 'λεγε: "Ώστε πανανθρώπινη τη θέλετε, ε πούστη;", και δώσ' του βάραγε. Εννοούσε βέβαια τη λευτεριά. Δεν λέει το τραγούδι: "Θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά"; Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί τού 'κατσε στο στομάχι το πανανθρώπινη».
Η περιγραφή αυτή του Χρόνη Μίσσιου[1] δείχνει με γλαφυρότητα τη στάση που τήρησαν για δεκαετίες οι αγωνιστές του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, ατσαλωμένοι απέναντι στους αντιπάλους τους, διεκδικώντας το δικαίωμα στη λεύτερη πατρίδα από το μαύρο μετεμφυλιακό κράτος, που τους δίωκε για αντεθνική δράση. Μιας στάσης που αναγνώρισε το πρόβλημα της διπλής καταδυνάστευσης του λαού από τους ξένους κατακτητές και τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες, τόσο το '40 όσο και στην Αντίσταση με την εποποιία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Και όλα αυτά, στο πλαίσιο μιας διεθνιστικής οπτικής που αναγνώριζε ως κύριο διεθνιστικό καθήκον τη στράτευση στον ταξικό πόλεμο, που διεξαγόταν στη χώρα αυτή και που, με τα μέτρα της εποχής, παρέπεμπε στην υιοθέτηση της ιδέας ότι η «πανανθρώπινη λευτεριά» πηγάζει από τον «παράδεισο» της ΕΣΣΔ.

ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΔΕ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΟΥΡΑΝΟ[2]

Ιστορικά, η δυνατότητα που δόθηκε στους έλληνες κομμουνιστές να σηματοδοτούν την αντίθεση ταξικού-εθνικού και να δίνουν περιεχόμενο στον ταξικό χαρακτήρα των αιτημάτων για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία, χωρίς να κατατείνει σε λογικές εθνικής ενότητας, σχετίζονταν άμεσα με την κατά περιόδους αδυναμία της αστικής τάξης να τηρεί με ηγεμονικό τρόπο την αποκλειστικότητα της αναφοράς στο «συλλογικό εθνικό συμφέρον». Μια αστική τάξη, η οποία, αναζητώντας τη διατήρηση της κυριαρχίας της σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, δεν είχε πρόβλημα να παραχωρεί και όψεις της σε ξένα συμφέροντα ή να οδηγεί σε «εθνικές ήττες», όπως στη Μικρά Ασία. Βέβαια, αυτή η κατεύθυνση γέννησε αντιθέσεις στους κόλπους των κομμουνιστών, πλαισιώθηκε από παλινωδίες, άνοιξε σε άλλες δυνάμεις δρόμο για να διαχειριστούν και να ενσωματώσουν τις επιδιώξεις αυτές (βλ. ΠΑΣΟΚ στη μεταπολίτευση).

Για την ταυτότητα και τη στρατηγική της Πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας

Για έναν θεωρητικό των καιρών μας, αυτό που χαρακτηρίζει τον ύστερο κυνικό καπιταλισμό που ζούμε είναι το ηθικό πρόταγμα του «ως εάν». Μας βάζουν –λέει– να ζούμε ως εάν να είμαστε ελεύθεροι. Είμαστε γεμάτοι από ευκαιρίες, αλλά χωρίς δυνάμεις να τις εκπληρώσουμε. Προσδοκίες μπορεί να έχουμε, αλλά ως εκεί. Στα δικαιώματά μας δεν έχει μείνει παρά ένας ελάχιστος πυρήνας αγώγιμος, καμία υποχρέωση υλοποίησης και εφαρμογής τους εκ μέρους του κράτους. Περισσότερο από ποτέ, τα κοινωνικά δικαιώματα παρουσιάζονται ως ευκαιρίες απολύτως εξαρτώμενες από τους «διαθέσιμους πόρους», με τον αυτό τρόπο που τα ατομικά παρουσιάζονται ως «ευκαιρίες» εξαρτώμενες των δυνατοτήτων του καθενός. Σαν να έχει ξεχαστεί η περίφημη «αδιαιρετότητα» των δικαιωμάτων, το domino effect δηλαδή της παραβίασης του ενός στα άλλα. Όταν «δεν υπάρχουν πόροι», τότε οι κόκκινες γραμμές γίνονται κόκκινες κορδέλες, όπως μάθαμε για τα καλά εσχάτως. Η παραβίαση των κοινωνικών δικαιωμάτων δεν συνιστά απλώς παραβίαση «κεκτημένων» αλλά απαξίωση του σκληρού πυρήνα της πολιτικής αυτονομίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αυτό συμβαίνει σήμερα.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ !!!

‘’ Βασικός κυριαρχικός στόχος του κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, πολιτείας από έλεγχο επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του έθνους και στην υπηρεσία του λαού. Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σε όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν. Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία, σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας...’’

ΔΙΑΚΉΡΥΞΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΧΩΝ

3 Σεπτέμβρη 1974

‘Εχουν περάσει 38 χρόνια από τότε. Οι παραπάνω στόχοι συνεχίζουν να αποτελούν προτάγματα του σήμερα. Πολλά από τα χιλιάδες μέλη και φίλους του πάλαι ποτέ σοσιαλιστικού κινήματος  το υπηρέτησαμε πιστά και παλέψαμε, παραμερίζοντας προσωπικές επιδιώξεις , ως αγνοί ιδεολόγοι, για να γίνει πράξη το σοσιαλιστικό όραμα.Για να διατηρηθεί όμως κάτι υγιές απαιτείται ο έλεγχος και η συμμετοχή.Επαναπαυτήκαμε και χαρίσαμε θέσεις σε ανθρώπους που αναδείχθηκαν μέσα από κομματικούς και μη διαφανείς μηχανισμούς, σε ανθρώπους που έχουν κάνει την πολιτική επάγγελμα,σε αυτούς που δε γνωρίζουν τι  θα πει μάχη για την επιβίωση και αγώνας για την αναζήτηση εργασίας, με αποτέλεσμα όλο αυτό που σήμερα ονομάζουμε ‘’επίσημο’’ ΠΑ.ΣΟ.Κ , να μην είναι σε θέση να αφουγκραστεί και να εκπροσωπήσει τη βάση του.

Συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

ecoleft

Ανοιχτή Επιστολή για τον Δημοκρατικό και Κοινωνικό Αγώνα του ελληνικού λαού

Αγαπητοί φίλοι,

εδώ και δυο χρόνια ο ελληνικός λαός, όπως και πολλοί άλλοι λαοί ανά την Ευρώπη και τον κόσμο, βιώνει τις συνέπειες της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, που προκλήθηκε από τη διεθνή νεοφιλελεύθερη στρατηγική.

Σε κάθε κοινωνία η κρίση εξελίχθηκε στη βάση των επιμέρους εθνικών ιδιαιτεροτήτων, έχουσα ωστόσο ορισμένα βασικά κοινά χαρακτηριστικά:το χρηματοπιστωτικό, παρασιτικό και εν γένει μεγάλο κεφάλαιο «κοινωνικοποίησε»τις ζημιές και «ιδιωτικοποίησε» τα κέρδη. Η σωτηρία όχι μόνο των στρατηγικών συμφερόντων των εκπροσώπων του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, αλλά και των ίδιων των τραπεζιτών και λοιπών στελεχών αναγορεύθηκε σε μείζονα στόχο από ελεγχόμενες και κατευθυνόμενες πολιτικές ελίτ. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι,οι νέοι και οι συνταξιούχοι φορτώθηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου το κόστος της κρίσης.Η δημοκρατία συρρικνώθηκε και τα κοινωνικά δικαιώματα σχεδόν εξαφανίστηκαν.Η προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ προσπαθεί να εμπεδώσει ρατσιστικά στερεότυπα και να αναγεννήσει εθνικισμούς την ώρα που το κοινωνικό κράτος δικαίου διαλύεται,προκειμένου οι λαοί της Ευρώπης να μη στραφούν εναντίον

Όχι μονά - ζυγά για τους τραπεζίτες

Με το PSI οι τράπεζες αποζημιώνονται για το "κούρεμα" των δημοσίων ομολόγων με το παραπάνω. Είχαν κερδίσει από τις μεγάλες αποδόσεις των τίτλων και τη διαφορά ανάμεσα στον χαμηλό δανεισμό που πέτυχαν από την EKT, με εγγύηση τα ομόλογα και τα υψηλότοκα δημόσια ομόλογα.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνηγορούν στο "κούρεμα" του ιδιωτικού χρέους και κανείς περί του αντιθέτου. Ο δανεισμός νοικοκυριών και επιχειρήσεων το 1994, χρονιά που απελευθερώθηκε η διακίνηση κεφαλαίων, αντιστοιχούσε στο 30% του ΑΕΠ. Και το 2010, μεσούσης της κρίσης, τα δάνεια είχαν ξεπεταχτεί στο 111% του ΑΕΠ. Υπάρχει πάντοτε η ατομική ευθύνη του καταναλωτή, η οποία όμως είναι σχετική μέσα σε ένα πλαίσιο άνωθεν κατευθυνόμενης κερδοσκοπικής επέκτασης των τραπεζών. Στην εποχή της "ισχυρής Ελλάδας", πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών καλούσαν τους πολίτες να πάρουν δάνεια και πάλι δάνεια! Με αρκετά από αυτά καλύπτονταν ανάγκες, άλλα όμως ήσαν μέσα στο κλίμα της τεχνητής ευημερίας.

ΑΝΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ... ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!!!!!!

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΣΤΕΡΗΣΕΙ !!!

Την άνοιξη αν δεν την βρεις τη φτιάχνεις. 

Οδυσσέας Ελύτης

Πιο πολλοί οι "αλήτες" στην Ευρώπη!

Η ανεργία εκτοξεύτηκε στην Ευρωζώνη, με τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να κρατούν τα θλιβερά πρωτεία. Πρόκειται για άλλη μια απόδειξη ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική που έχει επιβληθεί και ο νάρθηκας που έχει φορεθεί στις κοινωνίες προοιωνίζονται μόνο δεινά για τους Ευρωπαίους πολίτες
Τα όσα δήλωσαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες περί "ανάπτυξης" δεν είναι καν λέξεις παρηγορίας. Είναι ξεδιάντροπο επικοινωνιακό παιχνίδι. Ανάπτυξη με ανεργία; Ανάπτυξη υπό τα δεσμά του νέου Συμφώνου Σταθερότητας, που προτάσσει τον μηδενισμό των δημοσίων ελλειμμάτων εις βάρος των κοινωνικών δικαιωμάτων; Ακόμη κι αν υπάρχουν αναξιοποίητα κοινοτικά κονδύλια, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα, θα λιμνάζουν, διότι η δημοσιονομική αυστηρότητα δεν επιτρέπει την αναγκαία χαλάρωση, ώστε να βρεθούν χρήματα για να συγχρηματοδοτηθούν δημόσια έργα. Και μέσα στο τούνελ της ύφεσης δεν υπάρχει ενδιαφέρον ιδιωτών επενδυτών να ρισκάρουν..
Όταν, λοιπόν, επιβάλλεται η πολιτική της ύφεσης, είναι υποκριτικό και συνιστά κοροϊδία για τους πολίτες να μας παραμυθιάζουν ο Έλληνας πρωθυπουργός και οι Ευρωπαίοι συνεταίροι του περί της επικείμενης ανάπτυξης. Πάντοτε υπάρχει το αμείλικτο ερώτημα "ανάπτυξη για ποιον;".

ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ

Εκείνοι που δεν κινούνται, δεν παρατηρούν τις αλυσίδες τους.
Ρόζα Λούξεμπουργκ

Ο ενεργός ρόλος του πολίτη για τη διαφύλαξη της δημοκρατίας.

Είναι ιστορικά καταδεδειγμένο ότι όλοι , ανεξάρτητα αν τοποθετούνται ιδεολογικά στο χώρο της αριστεράς, στο κέντρο ή στη δεξιά αυτοπροσδιορίζονται δημοκράτες. Όλα τα πολιτικά συστήματα σε όλες τις γωνιές της Γης αυτοχαρακτηρίζονται δημοκρατίες. Η χρησιμοποίηση του όρου προσδίδει μια αίγλη νομιμότητας στο σύγχρονο πολιτικό γίγνεσθαι, με αποτέλεσμα νόμοι, κανόνες και αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή μας να εμφανίζονται ως ‘’δημοκρατικά’’ νομιμοποιημένα.
Έχουμε αναλογιστεί όμως κατά πόσο και τι ποιότητα δημοκρατίας έχουμε;
Βασικό συστατικό του δημοκρατικού πολιτεύματος αποτελεί η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. Δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες επικράτησε η αντίληψη ότι η ενασχόληση με την πολιτική είναι κάτι ξεπερασμένο. Ζώντας μια πλασματική πραγματικότητα ο πολιτικός προβληματισμός, η πολιτική ζύμωση εξέλειπαν από την καθημερινή μας ζωή. Τα πρώτυπα που προβάλλονταν στους νέους είχαν να κάνουν με το life style. Παύσαμε να ελέγχουμε τους πολιτικούς και τα κόμματα χωρίς να αντιμετωπίζουμε κριτικά απόψεις, θέσεις και πολιτικές συμπεριφορές. Για πολλους η συμμετοχή σε κάποιον πολιτικό σχηματισμό ήταν συνέπεια ενός παρε-δώσε και οχι ιδεολογικής αναζήτησης. Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η συμμετοχή του πολίτη ήταν ανύπαρκτη...

Περί γενικεύσεων και..λόγων

...οι γενικεύσεις καλό θα ήταν να αποφεύγονται γιατί είναι επικίνδυνες και αποπροσανατολίζουν καθως και ο μηδενισμός και η άκριτη απαξίωση. έτσι αναφορικά με τους πολιτικούς υπαρχουν έντιμοι και ανέντιμοι, αποτελεσματικοί και μη. όταν όμως κάποιος αυτοπροσδιορίζεται πολιτικός ή ασχολείται εν γένει με τα κοινά δε νοείται να μην παίρνει θέση δημοσίως για τα τεκταινόμενα, ούτε αρμόζει να αναμένει να εκτιμήσει καταστασεις για να εξυπηρετήσει προσωπικές σκοπιμότητες....όλοι κρινόμαστε από τη συνέπειά μας, τις πράξεις μας αλλά και από την ..